Edmund Majowski

Edmund Majowski, urodzony jako Edmund Niechcioł, przyszedł na świat 12 listopada 1910 roku w Chorzowie. Był polskim piłkarzem, występował na pozycji napastnika, a później pracował jako trener. Grę rozpoczął w wieku 14 lat w chorzowskim AKS-ie. W 1931 roku przeniósł się do Pogoni Lwów, z którą zdobył wicemistrzostwo Polski w sezonach 1932, 1933 i 1935. W marcu 1937 roku zmienił nazwisko na Majowski.

We wrześniu 1933 roku zadebiutował w reprezentacji Polski w meczu z Jugosławią, zdobywając bramkę. W latach 1933-1934 rozegrał w drużynie narodowej cztery spotkania i strzelił jednego gola. Podczas II wojny światowej występował w zespołach utworzonych przez siły okupacyjne. Po wojnie wyemigrował do Austrii, gdzie grał przez dwa lata w Wackerze Wiedeń, a następnie zakończył karierę zawodniczą i osiadł na stałe. Jako trener prowadził między innymi Wiener AC i FC Wien, a w 1958 roku w pięciu meczach reprezentację Norwegii. Pracował także z reprezentacjami Iranu i Kuwejtu. Zmarł 26 października 1982 roku w Wiedniu.

Na podstawie artykułu „Edmund Majowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.