Ewa Nowacka

Ewa z Łazarowiczów Nowacka (1934-2011) była polską pisarką książek dla dzieci i młodzieży, powieściopisarką, krytyczką i eseistką. Urodziła się w Chorzowie, a zmarła w Warszawie. W 1958 ukończyła studia na Wydziale Filologii Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1962-1991 pracowała w Polskim Radiu; od 1962 należała do PZPR. Tworzyła słuchowiska, między innymi „Opowieści naszych dni” i „W pochmurny, mglisty dzień”.

W jej książkach pojawiały się realia starożytnego Egiptu i Cesarstwa Rzymskiego, a także czasy współczesne. Do utworów dla młodzieży należą „Małgosia contra Małgosia”, „Biały koń bogów”, „Dzień, noc i pora niczyja” oraz „Kilka miesięcy, całe życie”. Pisała również dla dorosłych, debiutując powieścią „Rok trzech Cezarów”. W 1983 otrzymała Międzynarodową Nagrodę Literacką im. Janusza Korczaka, a w 2009 Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. Spoczywa na Starych Powązkach.

Na podstawie artykułu „Ewa Nowacka” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.