Hubert Pala

Hubert Stefan Pala urodził się 4 września 1933 roku w Chorzowie. Był polskim piłkarzem, występującym jako napastnik i obrońca, a później także trenerem. Wychował się w Azotach Chorzów, a w 1950 roku, po fuzji klubu z Ruchem Chorzów, trafił do Ruchu. Z zespołem zdobył mistrzostwo Polski w 1953 i 1960 roku oraz wicemistrzostwo w 1956 roku. W latach 1953-1955 reprezentował Legię Warszawa, a po okresie przerwy spowodowanej kontuzją wrócił do Ruchu, w którym grał przez osiem lat. W latach 1963-1964 występował w Rakowie Częstochowa, a w 1965 roku zakończył karierę piłkarską w Błękitnych Kielce.

W 1960 roku rozegrał trzy mecze w reprezentacji Polski. W tym samym roku wystąpił na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Rzymie, grając we wszystkich trzech spotkaniach grupowych. Po zakończeniu kariery prowadził Ruch Chorzów. W sezonie 1968/1969 trenował drużynę wspólnie z Eugeniuszem Pohlem, a w sezonie 1970/1971 poprowadził ją jako samodzielny trener w jednym meczu ligowym i dwóch spotkaniach Pucharu Polski. Zmarł 5 września 2007 roku w Hamm.

Na podstawie artykułu „Hubert Pala” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.